Share

หน้าเว็บ

วันเสาร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2553

สึนามิไปแล้ว?

คอลัมน์ รหัสหนังสือ หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ฉบับวันอาทิตย์ที่ ๖ มกราคม ๒๕๕๑
โดย เด็กชายก้อง twitter @DekchildKong



"..ในโอกาสครบรอบ 3 ปีเหตุการณ์สึนามิ โครงการผลิตสื่อและประชาสัมพันธ์เพื่องานพัฒนา มูลนิธิชุมชนไท สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (พอช.) ได้ร่วมกับสื่อมวลชนกลุ่มหนึ่ง ลงพื้นที่เพื่อไปสัมผัสกับชีวิตของผู้ซึ่งเคยได้รับผลกระทบจากคลื่นยักษ์สึนามิ.."



เผลอไปแวบเดียว ก็ล่วงเลยมา 3 ปีแล้ว
    3 ปีที่แล้ว เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2547 เกิดเหตุการณ์ที่คร่าชีวิตผู้คนในแถบมหาสมุทรอินเดียไปมากมาย สูงถึง 165,000 คน
    ที่ประเทศไทย มีผู้เสียชีวิตกว่า 5 พันคน สูญหายอีกหลายชีวิต และมีผู้บาดเจ็บจากเหตุการณ์นี้อีกจำนวนมาก
    นอกจากความสูญเสียชีวิตผู้คนมากมายแล้ว ทรัพย์สิน บ้านเรือน สิ่งปลูกสร้าง ที่อยู่ใกล้กับชายฝั่งอันดามัน ก็ได้รับความเสียหายชนิดที่เรียกได้ว่า ราบเป็นหน้ากลอง

    เหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวครั้งนั้น ในความรู้สึกของคนทั่วไป ซึ่งไม่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องหรือประสบพบเจอโดยตรง เวลาอาจได้รักษาความเจ็บปวดครั้งนั้นไปมากแล้ว จึงทำให้คิดไปว่า ผ่านไปเร็วเหลือเกิน
    แต่สำหรับผู้รอดตายจากความบ้าคลั่งของธรรมชาติ คงไม่อาจจะลืมเหตุการณ์ครั้งนั้นไปได้ง่ายๆ บางเรื่องอาจจะลืมไม่ได้ไปตลอดชีวิต
    ในโอกาสครบรอบ 3 ปีเหตุการณ์สึนามิ โครงการผลิตสื่อและประชาสัมพันธ์เพื่องานพัฒนา มูลนิธิชุมชนไท สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (พอช.) ได้ร่วมกับสื่อมวลชนกลุ่มหนึ่ง ลงพื้นที่เพื่อไปสัมผัสกับชีวิตของผู้ซึ่งเคยได้รับผลกระทบจากคลื่นยักษ์สึนามิ แล้วนำเรื่องราวเหล่านั้นทยอยตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ต่างๆ เพื่อบอกกล่าวเรื่องราวให้ผู้คนนอกพื้นที่
    กระทั่งเดือนธันวาคม 2550 จึงได้รวบรวมจัดพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "สึนามิ" ไปแล้วจริงหรือ จำนวน 1,000 เล่ม มี "สุวัฒน์ คงแป้น" เป็นบรรณาธิการ ใครสนใจหนังสือเล่มนี้ก็สอบถามกันได้ที่ พอช. เพราะเล่มนี้เขาไม่ได้วางขายที่ไหน
    เรื่องราวเหล่านี้มีทั้งดีและไม่ดี ที่ดี ดูจะมีน้อยกว่า อาทิ ชุมชนเกิดการพึ่งพาตนเองมากขึ้น เช่น เกิดกลุ่มออมทรัพย์บ้านน้ำเค็ม หรือการกลับมาของนายหนังตะลุงหญิง ซึ่งเหลือเพียงหนึ่งเดียวในประเทศไทย
    ส่วนเรื่องที่ไม่ดีนัก ก็คือ ความเดือดร้อนและทุกข์ทรมานของผู้ประสบภัย ที่ผ่านมา 3 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้การแก้ไขให้เรียบร้อย โดยเฉพาะชนกลุ่มน้อยแห่งท้องทะเล ไม่ว่าจะเป็นมอแกน มอแกรน และอูรักลาโว้ย ทั้งเรื่องราวที่กระทบวิถีชีวิต วัฒนธรรม และความเป็นอยู่ ซึ่งคล้ายว่าจะหนักกว่าคลื่นยักษ์ที่มาเมื่อ 3 ปีก่อน
    เหมือนกับที่ชื่อหนังสือตั้งคำถามไว้ว่า สึนามิไปแล้วจริงหรือ?
    ไปแล้วจริง หรือว่า "สึนามิ" ยังคงถาโถมอยู่ในใจพวกเขาอยู่ตลอดระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมา และจะยังคงอยู่
    ไม่หายไปง่ายๆ อีกนาน...


Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More