Share

หน้าเว็บ

วันอาทิตย์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2554

คุรุวิพากษ์คุรุ


".. หรือจริงๆแล้ว สิ่งที่โอโชวิพากษ์นั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว พระพุทธองค์ทรงสอนให้เรานั้นมีชีวิตอยู่อย่างตระหนักรู้อยู่ ณ ปัจจุบัน .."

มีการกล่าวถึง “โอโช” (Osho) มามากมายหลายด้าน จากหลากผู้คน บ้างก็ว่าเขาคือเจ้าลัทธิประหลาด บ้างก็ว่าเขาคือ เซ็กส์ กูรู หรือเดอะ โจ๊กเกอร์
   จนวันหนึ่งผมจึงมีโอกาสได้อ่านความคิดของโอโชผ่านหนังสือเล่มนี้
   “คุรุวิพากษ์คุรุ” หนังสือซึ่งโอโชเป็นผู้เขียน มีโตมร ศุขปรีชา เป็นผู้แปลและเรียบเรียง จากเดิมในชื่อภาษาอังกฤษที่ว่า Meeting with remarkable people พิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนเมษายน 2552 โดยสำนักพิมพ์จีเอ็ม บุ๊คส์ มีท่าน ว.วชิรเมธี เขียนคำนำให้
   แม้จะตั้งชื่อว่า “คุรุวิพากษ์คุรุ” แต่ในคำนำของสำนักพิมพ์ก็ได้บอกกล่าวไว้ว่า
   “โอโชไม่เคยยอมรับว่า เขาเป็นคุรุเพราะเขาไม่ได้มีหน้าที่มาสั่งสอนใคร หรือซ่อมอะไรให้ใคร แต่ตัวเราแต่ละคนต่างหากจะต้องมารับผิดชอบต่อชีวิตของเราเอง ด้วยความรับผิดชอบอย่างเต็มทึ่ จะนำมาซึ่งอิสรภาพอย่างเต็มเปี่ยม
   ส่วนคุรุที่โอโชวิพากษ์ในหนังสือเล่มนี้ มีทั้งสิ้น 20 ท่าน ประกอบไปด้วยท่านโพธิธรรม, พระพุทธเจ้า, ชิโยโนะ, จวงจื่อ, ไดโอนิซิอุส, คาลิล ยิบราน, เกอร์จิยา, เฮราคลิตุส, พระเยซู, กาบีร์, พระกฤษณะ, เจ. กฤษณะมูรติ, เล่าจื่อ, มีรา, นิทเช่, พิธากอรัส, ราบิยา อัล-อดาบิยา, รูมี, ซานาย และโสกราตีส
   เหมือนอย่างที่คำนำในหนังสือเล่มนี้ว่าไว้ ซึ่งก็ตรงใจของผมเมื่อได้อ่านเนื้อหาภายในหนังสือว่า “การวิพากษ์เหล่าคุรุ ซึ่งมึสาวกและผู้คนศรัทธาอย่างมั่นคง ไม่ว่าจะเป็นพระพุทธเจ้า พระเยซู พระโพธิธรรม ฟรีดริช นิทเช่ คาลิล ยิบราน พระกฤษณะ หรือ เจ. กฤษณะมูติ ฯลฯ อาจจะล่อแหลมและสั่นคลอนต่อความยึดมั่นในความคิดความเชื่อดั้งเดิมไม่น้อย ซึ่งพร้อมจะจุดประเด็นความแตกต่างและความเปราะบางทางความคิดอันหลากหลายให้เกิดขึ้นได้ในวงกว้าง”
   อย่างประโยคที่ว่า “พระพุทธเจ้าไม่ได้มอบนิพพานให้เป็นเป้าหมาย แบบอย่าง หรืออุดมคติของคุณ พระองค์ปลดปล่อย ไม่ได้บีบบังคับ พระพุทธเจ้าสอนคุณถึงวิธีมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่เป้าหมายใดๆ ไม่ใช่เพื่อให้บรรลุอะไร ทว่าให้มีความสุขอยู่ที่นี่ ณ บัดนี้ พระองค์สอนให้มีชีวิตอยู่อย่างตระหนักรู้ ไม่ใช่วิธีการไปสู่อะไร มันคือเป้าหมายในตัวเอง เป็นทั้งวิถีทางและปลายทาง อันมีคุณค่าอยู่ในตัวเอง"
   เพียงประโยคนี้ ก็อาจจะมีผู้คนหยิบมาถกเถียงกันว่า สิ่งที่โอโชวิพากษ์นั้นถูกต้องแล้วหรือ สุดท้ายปลายทางแห่งพุทธศาสนิกชนไม่ใช่เพื่อนิพพานหรือ หรือจริงๆแล้ว สิ่งที่โอโชวิพากษ์นั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว พระพุทธองค์ทรงสอนให้เรานั้นมีชีวิตอยู่อย่างตระหนักรู้อยู่ ณ ปัจจุบัน
   หรือเราจะลองอ่านหนังสือเล่มนี้อย่างเช่นที่ท่าน ว.วชิรเมธีเขียนไว้ในคำนำว่า “ได้โปรดอย่าเผลอเอาอัตตาและสิ่งที่เนื่องด้วยอัตตาของตัวเอง สอดเข้าไปในสิ่งที่โอโชวิพากษ์วิจารณ์เสนอแนะเป็นอันขาด
   “มีแต่การอ่านด้วยท่าทีแห่งการเป็นผู้ดู โดยไม่เผลอเข้าไปเป็นผู้เป็นเท่านั้น ผลงานของโอโชเล่มนี้จึงจะก่อให้เกิดปีติสุขและความรื่นรมย์ทางปัญญาและจิตวิญญาณอันใหญ่หลวงแก่ท่านตลอดไป”..

----------------

หมายเหตุ - ตีพิมพ์ครั้งแรก ใน คอลัมน์ รหัสหนังสือ หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ฉบับวันอาทิตย์ที่ ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๒


Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More