Share

หน้าเว็บ

วันอังคารที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2555

จดหมายรัก รักจดหมาย



"เมื่อรักใครคนหนึ่ง จึงไม่สำคัญเลยว่าเราจะได้กอดกันหรือไม่ 
ความรักบางอย่างในชีวิตคนเราเอื้อมไม่ถึง สัมผัสไม่ได้ 
เหมาะสำหรับเอาไว้มองดู...ไว้ชื่นชมอยู่ไกลๆ"

"ดวงไฟประภาคารสวยล้ำค่า ยามที่เราล่องเรืออยู่ในทะเล ลึกจนหาทางกลับไม่ได้ 
แต่เราจ้องดูดวงไฟ เพียงให้รู้ว่าควรเดินหน้าไปทิศทางใด 
แต่ใช่ว่าเราจะต้องเบนหัวเรือ เพื่อมุ่งไปจอดเทียบท่าประภาคารเสียเมื่อไหร่"

"ได้รักเธอ..ประภาคารก็ดูสวยดี 
คนที่ฉันกอดได้ ทำให้รู้ว่าโลกนี้สดชื่นสว่างไส
...อย่าสนใจเลยนะคนดีว่ารักเธอ แล้วฉันคนนี้จะกอดใคร"

"แค่เชื่อว่าฉันรักเธอตลอดไป...เพียงพอแล้ว"

โดย  'ปราย พันแสง


มีโอกาสถ่ายภาพประภาคารมา (แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ริมทะเลก็ตาม) แล้วทำให้นึกถึงเรียงความข้างต้นของ 'ปราย พันแสง ซึ่งเคยเขียนลงในหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ฉบับวันอาทิตย์ เมื่อนานมาแล้ว 

และเขียนซ้ำอีกครั้งในหนังสือ จดหมายรัก ในหัวข้อว่า จดหมายรักจากเรือถึงประภาคาร พิมพ์ครั้งแรกในมติชนรายสัปดาห์ เมื่อปี ๒๕๔๓ ก่อนจะรวมเล่มเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนสิงหาคม ๒๕๔๔

ส่วนภาพปกหนังสือนี้ เป็นเล่มพิมพ์ครั้งที่ ๒ เมื่อเดือนตุลาคม ๒๕๔๔ มี พาฝัน ศุภวานิช เป็นบรรณาธิการ

ลองค้นๆดู ขณะนี้พิมพ์ถึงครั้งที่ ๕ แล้ว http://freeformbooks.blogspot.com/2008/12/5.html (เลื่อนๆลงไปด้านล่างๆของเว็บหน่อยนะครับ)



หนังสือ "จดหมายรัก" เป็นหนังสือ ซึ่ง 'ปราย พันแสง รวบรวมจดหมายรักหลายแหล่งมาไว้ในเล่ม อาทิ จดหมายที่ยาขอบเขียนถึงพนิดา นักเรียนการประพันธ์ (อันเป็นที่มาของหนังสือ จดหมายรักของยาขอบ ซึ่งเคยพบข้อมูลมาบ้างว่า ภรรยาของเขา ดูจะไม่พอใจสักเท่าไหร่กับหนังสือเล่มนี้)

วลีเด็ดจากจดหมายรักของยาขอบ ย่อมมีมากมาย นั่นก็คงเป็นเช่นนี้ ยากจะปฏิเสธ เพราะยาขอบก็ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในนักประพันธ์ฝีมือเยี่ยมของเมืองไทย

หนึ่งในประโยคนั้นคือ ตอนที่พนิดาถามยาขอบว่าทำไมเธอจึงรักเขา ทั้งที่ยาขอบมีเมียอยู่แล้วถึง ๔ คน แล้วยาขอบไม่ทราบ พนิดาก็บอกไปว่า "ฉันรักคุณ เพราะฉันไม่รักตัวเอง" อึ้งกันไปทีเดียว (ส่วนรายละเอียด ละเลียดกว่านี้ ตามหาอ่านกันได้นะครับ)

นอกจากนี้ ในหนังสือ "จดหมายรัก" ยังเขียนถึงจดหมายรักไอน์สไตน์ จดหมายรักกริฟฟิน & ซาบีน และยังมีจดหมายรักจากกล่องไปรษณีย์สีแดง

ใครเคยอ่านหนังสือ "กล่องไปรษณีย์สีแดง" คงจำกันได้ว่าหนังสือซึ่งเขียนโดย อภิชาติ เพชรลีลา กลายมาเป็นหนังดังเรื่อง "เพื่อนสนิท" หนังสือซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของไข่ย้อยและดากานดา

เล่มนี้ก็มีบทที่เกี่ยวกับจดหมายเด็ดๆอยู่ นั่นคือ

"...เวลาที่ฉันหย่อนจดหมายลงกล่องไปรษณีย์สีแดง ฉันจะมีความสุขทุกครั้ง 

ฉันจะนับวันและนับคืน และคิดว่า เอาล่ะ...จดหมายของฉันจะเดินทางไกลถึง ๑,๕๐๐ กิโลเมตร จากเกาะพงันไปเชียงใหม่ 
  
ฉันนึกถึงการเดินทางอันยาวไกลของมัน จากนั้นมันจะขึ้นรถไฟเข้ากรุงเทพฯ ต่อรถไฟอีกขบวนเพื่อไปเชียงใหม่ 

มันอาจจะไปพักอยู่ที่ทำการไปรษณีย์ที่ไหนสักแห่งในเมือง แล้วนายบุรุษไปรษณีย์หนุ่มผู้แข็งขัน ก็จะพามันไปถึงประตูบ้านของแกเลยทีเดียว 
  
แล้วมันจะบอกแกว่า สวัสดี...ดากานดา ฉันเดินทางมาถึงแล้วนะ"

อ่านแค่ ๒ เล่มนี้ ก็อยากจะหยิบปากกา เขียนจดหมาย (หรือโปสการ์ด) หาใครสักคน...  (^__^)

---------------------

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More