Share

หน้าเว็บ

วันพุธที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

นกหัวขวานบนต้นซอมพอ


"เมื่อคืนลมแรงมาก ไม่รู้ว่านกหัวขวานตัวนั้นยังอยู่รึเปล่า ไข่มันตกลงไปข้างล่างรึเปล่านะ" เป็นประโยคแรกที่แม่พูดคุยกับลูกชายหลังจากเห็นหน้ากันครั้งแรกในเช้าวันนี้

นกหัวขวานตัวนี้มาสร้างรังอยู่บนต้นซอมพอ ข้างห้องนอนของแม่ เมื่อยืนอยู่บนบ้าน รังนกจะอยู่ตรงระดับสายตาพอดี ก็ไม่น่าแปลกใจอะไรที่แม่จะผูกพันกับนกตัวนี้ เช้าก็เห็นกัน เย็นก็มาดู

แม่ตื่นเต้นทุกวันที่ได้รอคอยให้นกตัวน้อยๆออกจากเปลือกมาลืมตาดูโลก แม่คงไม่อยากตื่นเต้นแต่เพียงผู้เดียว เธอจึงคอยคะยั้นคะยอให้ลูกชายได้ชมและตื่นเต้นไปด้วยกัน

ลูกชายบ่ายเบี่ยงอยู่หลายวัน เพราะมองว่า ก็คงไม่ได้แปลกประหลาดอะไร แค่นกมาทำรัง ฝักไข่ให้กำเนิดลูกๆ

จนวันหนึ่ง ลูกชาย(น่าจะทนเสียงรบเร้าไม่ไหว) ขนอุปกรณ์ถ่ายภาพออกมา เก็บภาพแม่นกตัวนี้ไว้เป็นที่ระลึก นับว่าเป็นการถ่ายภาพนกครั้งแรกของเขาก็ว่าได้


จริงๆแล้ว ลูกชายอยากถ่ายภาพนกอะไรสักอย่างมาตั้งนานแล้ว แต่ติดขัดที่อะไรหลายอย่าง ทั้งอุปกรณ์ เวลา และอะไรอีกหลายอย่างแล้วแต่จะอ้างนั่นแหละมั้ง

พอเริ่มได้ถ่ายภาพนก ลูกชายก็เริ่มสนุก เพราะต้องใช้ความอดทนรอนกที่ยังไม่กลับมาอยู่รัง แต่บินไปบินมาอยู่แถวนั้น และยังต้องแข่งกับเวลาที่ฟ้าเริ่มมืด แสงเริ่มไม่เพียงพอ

แม่ก็พลอยตื่นเต้นไปกับลูกชาย ช่วยลุ้นและคอยบอกลูกชายว่าอย่าทำเสียงดังให้มันตกใจ เพราะนกอาจตกใจย้ายรังหนีไปได้

ขยับออกมาห่าง พอได้เห็นนกก็รีบมากดชัตเตอร์ ได้เพียงภาพเดียวเท่านั้น แล้วนกก็บินออกไป กว่าจะกลับมาอีกที ก็มืดหมดแสงแล้ว


คืนนั้น ลมแรง ข่าวพยากรณ์อากาศรายงานว่า เกิดพายุฤดูร้อน ขึ้นชื่อว่าพายุฤดูร้อน ก็เชื่อได้ว่า ลมแรง ชนิดบ้านเคยพังกันมาแล้ว

เช้าวันรุ่ง แม่รีบออกไปดูนก ปรากฏว่าพบแต่รัง เฝ้ามองต่ออีก ๒-๓ วัน ก็ไม่ได้เห็นกันอีก

"ลมคงพัดไข่ลงไปแตกที่พื้นแล้วมั้ง นก มันคงย้ายรังหนีไปแล้วมั้ง" นั่นเป็นประโยคสุดท้ายที่สองแม่ลูกคุยกันถึงเรื่องนี้

ทุกวันนี้ เวลาที่สองแม่ลูกมองไปที่ต้นซอมพอข้างห้องนอนแม่ และอย่างน้อยๆในใจลูก ก็ยังคิดถึงนกหัวขวานตัวนั้นอยู่..

-----------------------

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More